پاوه/ به یاد دانشسرای مقدماتی پسران سنندج/56


ایستاده از چپ.هوشیار عظیمی.هادی صادقی.معاذی نژاد ودوستان نشسته  آقایان  وزیر رمضانی که چند روز پیش بر اثرسکته   وجمال رضایی که چند سالی از معلمیش نگذشته بود دار فانی را وداع گفتند عکس میدان اقبال سنندج

نشسته از چپ معاذی نژاد .مرحوم جمال رضایی .عبدالله از  اطراف مریوان روستای دمه یوه. یعقوب شجاعی

مراکز وموسسه های خاص  فرهنگی که درشهرهای مختلف  ایران بنیان نهاده شدند  هر کدام به نحوی کارکرد ونقش مهمی را در دانش افزایی وتوسعه فرهنگی  مناطق مختلف جغرافیایی ایران ایفا نمودند این نهادها یادگارانی مثبت ومانا  در طول تاریخ ودهه های گذشته  به شمار رفته و هیچگاه فراموش شدنی نیستند  در این میان دانشسرای مقدماتی سنندج  همانند دانشسرای مقدماتی شاه آباد گذشته در دهه های سی وپنجاه یکی از مهم ترین مکانهای پرورش دانش آموز معلم در  استان کردستان به شمار می رفت  که با بهترین امکانات رفاهی وآموزشی در اذهان ما معلمین آن دیار باقی مانده است  حسن بسیار بالای آن به خاطر حقوق ماهیانه نسبتا خوب آنزمان که یکی از سیاستهای تشویقی ودلگرمی به شمار می آمد فراموش شدنی نیست  . به خاطر دارم در اواخر سال 55 که سال دوم دبیرستان در رشته تجربی را تمام کرده بودم اطلاعیه جذب معلم در شهر پاوه  پیچیده بود  هر چند حساسیت خاصی ایجاد نکرده بود چون تعداد دانش آموزان آنزمان کم وپذیرشها بسیار زیاد بود .بالاخره ما به اتفاق دوستان همکلاسی خود به شهر کرمانشاه جهت امتحان ومقدمات آن رفته ونهایتا در شهرستان پاوه که تمام محدوده بزرگ اورامانات را در بر می گرفت تعداد زیادی پذیرفته شده  وبه دانشسرای سنندج  وارد شدیم . پس از فراز ونشیبهای زیاد در معیت تمام دوستان استان کردستان از قروه تا مریوان بیجار ،سقز وشهر سنندج وحومه و... آن دوران پر از خاطره  را به اتمام رساندیم وهم اکنون که چهار دهه از آن دوران می گذرد صمیمیت ورفاقت دوستان آن دوران  همچنان پا برجاست وهمانند 36 سال پیش همچنان هر روز سراغ دوستان خود را گرفته وبا ان خاطرات زندگی می کنیم جا دارد از دوستانی که همکلاسی آن دوران شیرین وبیاد ماندنی  بوده و وهم اکنون از دنیا رفته اند از خدای بزرگ طلب غفران ورحت الهی نمایم .ازجمله جمال رضایی .رحمان مصطفایی.وزیر رمضانی و.... اشاره ای داشته باشم

.......

به یاد  یوسف رسول آبادی فرهیخته عرصه معلمی






آموزش وپرورش شهرستان پاوه براستی کارکرد غیر قابل انکاری در عرصه علم وفرهنگ وهنر این پهنه وگستره عظیم جغرافیایی یعی ناحیه هورامان که از ثلاث وباباجانی تا روانسر وجوانرود وپاوه را شامل می شود ایفا نموده است وجای دست ونقش تک تک معلمین از همان دهه های 1310 تا به امروز به وضوح پیداست در واقع آموزش وپروش به عنوان بخشی از این  محدوده جغرافیایی  به شمار می رود ،  هورامان به همراه تاریخ گسترده  وپر بار خوداز گنجینه  وسرمایه های بیشماری در بیشتر عرصه ها بر خوردار بوده ومی باشد   در این میان می توان به یکی از شخصیت های این  دیار  اشاره ای  داشت وآنهم آقای یوسف رسول آبادی است این شخصیت سفر کرده به عنوان وزنه بزرگی در میان آموزش وپرورش این ناحیه بخصوص در عرصه ادبیات درخشیدونام نیک خود را بر جای گذاشت  .براستی در هر مدرسه ای که تدریس می نمود به عنوان وزنه ای در عرصه های مختلف فرهنگی وآموزشی به شمار می رفت .خاطرم هست در زنگ های تفریح وقتی به دفتر مدرسه می آمدند به هیچ عنوان خستگی در وجودش احساس نمی شد وبا ذکر تجربیات گرانقدر خود معلمین کم تجربه ای همانند من بسیار از آن استفاده می بردیم  علی الخصوص به هنگام جلسات شورای دبیران با سخنان سنجیده وبا نگاهی به افق های روشن ، آمیخته به مزاح وشوخی .را به یاد می آورم در اواسط دهه هفتاد برای دانش آموزان سال چهارم در سالن بزرگ دبیرستان   املا را قرائت می کردند  ومن هم مراقب امتحانات در آن جلسه بودم ، به جمله ای رسیدند که در آن اسم کلاغ  را قالاب تلفظ نمودند و به دانش آموزان گفت بنویسید قالاب هیچ مهم نیست دنیا که به آخر نمی رسد وبه ادبیات لطمه ای وارد نمی شود   ..در زمینه شعر وادبیات بخصوص اشعار هورامی سر آمد بود ودر واقع کارشناس به تمام معنی دراین امور بود  و او تصمیم داشت  بیشتر رخدادهای تاریخی ومسائل فلکلور وقدیم  محدوده پاوه  را به صورت نمایشنامه در آورند  تا نسل جوان بیشنه تاریخی خود را به فراموشی نسپارند ومی خواست از شخصیت هایی که توانمندی لازم در زنده کردن این جریانات تاریخی داشتند استفاده کنند  .همچنین در زمینه شناسایی پدیده های  جغرافیایی وبه خصوص کانزاهای زمین شناسی بسیار علاقه مند بود ومرتبا دراین زمینه با هم در حال بحث وتبادل نظر بودیم   بله براستی فقدان چنین   شخصیتی در عرصه های شعر وادبیات وهنر وصدا وجغرافیای تاریخی خالی است  ............یادش گرامی باد