وضعیت ترافیک ونابسامانیهای تردد در پاوه(نگارش وتهیه در سال 88 )
اگر،مرفولوژی یا ریخت یک مکان ،شیب زیاد، وفقدان زمینهای مسطح تنگانها ومشکلات محیطی را خلق می کند در کنار آن دستکاریهای انسان در محیط و فقدان برنامه های مستحکم وکار آمدمتناسب وهمسو با مناطق کوهستانی آنرافزونی وبیشتر می نماید
حفظ محیط زیست
استفاده بهینه از اتومبیل وآرزوی جاده های کم تردد
پاوه شهری است با چشم اندازی رویایی، مرفولوژی منحصر به فرد ،نمایی رو به آفتاب و محصور در تپه های جانبی كوه شاهو، مردمانی سرزنده و خلاق ولی... درهم ریخته و بی نظم از نظر عدم برنامه های از قبل طراحی شده شهری، و به عبارتی عدم برنامه هایی در جهت برنامه ریزی شهری و توسعه فضاها و زیر ساخت های ضروری از جمله مكانهای اختصاص یافته به پاركینگ اتومبیلها.
با توجه به محدود بودن عرض خیابانها و عدم وجود فرعی های لازم، و در كنار آن سرازیر شدن اتومبیل های بسیار زیاد به درون معابر، محدوده شهر و مهم تر از همه توصیه به رعایت حقوق شهروندانی است كه دارای اتومبیل شخصی نبوده و دوست دار محیطی آرام و عاری از دود، شلوغی خیابانها، و سرو صدای اتومبیلها بوده و خواهان زندگی آرام و به دور از مشكلات موجود در شهرهای این چنینی می باشند.
طرح این موضوع به معنای زیر سئوال بردن تكنولوژی و توسعه یافتگی نبوده،بلكه به عنوان یك اصل لازم و ضروری است كه با حفظ اصالت و ماهیت یك شهر و توصیه به حفظ فضاها و مجموعه كلی آنها كه ساختار یك شهر را می سازند ضمن در نظر داشتن و حفظ فاكتورهای فرهنگی و تاریخی با ساماندهی آنها و فرهنگ سازی لازم همانند کشورهای حاشیه دریای مدیترانه که با حفظ اصالت شهری خود و توجه مناسب به حفظ بناها و فضاهای انسان ساخته،تاریخی و طبیعی ضمن حفاظت از محیط زیست و حفظ بناهای گذشته خود در عین توسعه یافتگی و صنعتی بودن پذیرای بیشترین جهانگردان هم بوده و می باشند. (همانند ونیز ، ایتالیا،)
به خاطر می آورم آبهای پاك و زلال منشعب شده از سراب هولی به همراه باغات مثمر و میوه های متنوع و كوچه های تنگ و باریك شهر پاوه، روزگاری صفا و صمیمیت ، عشق و محبت را به همراه داشت. و امروزه متروكه و بی ارزش به حال خود رها و انگار هیچ كس از میان آنها گذر نكرده است، به یاد بازار سرپوشیده و دكانداران مخلص و با ایمان آن روزگار و فروش مایحتاج اولیه با عطر خاص بازارچه آن دور و زمانه،حمام های خزینه ای و حوض های ویژه با دستشوییهای خاص و ابداعی آن دوران، عمارت منحصر به فرد و سنگی، و یا به عبارتی ارگ آن دور وزمانه ،مساجد نه گانه وتاریخی شهر و روحانیون و مشایخ و اخلاص و باورهای خاص مردمان اهل طریقت شهر، صدای زنگوله قاطرهای پر از هیزم با برفهای سنگین زمستانی و دود آبی پشت بامها به همراه بخاریهای هیزمی كه گرمای حاصل از آن با غذاهای محلی فضای خانه های تو در تو وایوان دار و محله های موجود در آن دور و زمان كه هر كدام نقش و جایگاه خاص خود را داشتند.
بازی های كودكان و نوجوانان و پریدن آنان از پشت بامها بر روی برفهای چند متری درون كوچه ها و تونلهای برفی به همراه دهها ویژگی دیگر، فضای جغرافیایی شهر گذشته نه چندان دور پاوه را تداعی می كند البته این یادآوریها برای كسانی است كه به سرزمین مادری خود عشق می ورزند و سنگ سنگ خانه ها و دیمكهای موجود در بدنه خانه های سنگی قدیمی برایشان معنی دار و تداعی كننده خاطرات كودكی و نوجوانی آنها ست. در آن روزگاران خبری از نازك شدن لایه ازن،ال نینو یا به عبارتی ( بی نظمی آب و هوایی) خشكسالی، آفت درختان ، كم شدن سر درختی، سرمایه غیر قابل تحمل،جیره بندی آب،چربی خون و كلسترول، دهها نوع تغییرات انسان ساخته و محیطی ومهم تر از همه ترافیك و در هم تنیدگی اتومبیل ها وصف كشیدن برای سوار شدن در مسافات های چند صد متری خبری نبود.
امروزه فاكتورهای زیادی برای توسعه یافتگی كشورها بیان ، و برای هر كدام دلایل مختلفی از نظر درجه اهمیت بیان می گردد در این میان احداث راه و جاده های مختلف را می توان زمینه ساز توسعه عمران و آبادانی به حساب آورد چرا كه به واسطه آن می توان به راحتی به مناطق دیگر و قابل سكونت دسترسی پیدا كرد و خدمات رسانی به ساكنین آن امكان پذیر خواهد شد. احداث جاده اصلی پاوه به نوسود به اوایل دهه 1313 بر می گردد در واقع اولین كاركرد و نقش اساسی این راه نظامی و سپس خدماتی بوده است.
رفت و آمدهای ضروری وبه عبارتی گذر ساكنین این دیار از پاوه به سنندج با پای پیاده و بعدها از پاوه به كرمانشاه جهت انجام كارهای روزمره با اتراق و بیتوته در قهوه خانه روستای بنچله در پایین تر از گردنه پلنگانه (قله پالنگانه) در دوراهی جوانرود زمانبر بوده است در هفته یك وسیله نقلیه جابه جایی مسافر به شهرستان را انجام می داده است.
در دهه های چهل دو دستگاه اتوبوس با ویژگیهای خاص آن دوران جابه جاییها را از پاوه به كرمانشاه بر عهده گرفتند و به مرور زمان اتومبیل های آهو بیابان لندرور، بنزهای قدیمی ، مینی بوس، و دیگر ماشین های هندلی وارد عرصه حمل و نقل این شهرستان گردیدند.
بعدها با آسفالت جاده قدیمی پاوه به كرمانشاه و نیازهای هر چه بیشتر انسان به تبادلات بین شهری و روستایی وتوسعه راههای روستایی و ورود اتومبیل های پیكان و ژیان و مهم تر از همه تویوتاهای دو كابینه حال حاضر ژاپنی وضعیت آمد و رفت به خصوص در اطراف شهر و بین روستایی را متحول و دگرگون ساخت.
از دهه 60 به بعد تعداد اتومبیل های شخصی،اداری و تاكسی ها روند افزایشی داشته ولی هیچ گاه انتظار افزایش آنها تا این حجم وجود نداشت. این روند به مرور افزایش یافته ولی تا سال 84 مشكل خاصی در زمینه ترافیك و راه بندان احساس نمی شد هر چند كه افزایش جمعیت شهری پاوه متناسب با رشد طبیعی و هم سو با شهرهای بزرگ بوده و از رشد طبیعی قابل قبول و منطقی برخوردار بوده است برای مثال شهر پاوه در سال 1355 با جمعیتی قریب به 5000 نفر هم اكنون به 21000 نفر جمعیت رسیده است.
افزایش اتومبیل های شخصی شهرستان و به تبع آن شهر پاوه به واسطه بهبود وضعیت معیشتی به وجود آمده از اواخر دهه 70 با تبادلات اقتصادی آشكار و پنهان با كشور همجوار عراق بوده و همچنین با بهبود نسبی وضعیت حقوق بگیران آغاز و با تغییرات همه جانبه در نوع و نمای ساختمانها و تغییرات اساسی درفضای شهری و مهم تر از همه سرازیر شدن اتومبیل های مدل بالای داخلی از شركتهای ایران خودرو و سایپا به درون شهر تغییرات انكار ناپذیری در وضعیت ترافیكی شهر به وجود آمد. هر چند كه اتومبیل های شخصی سرویس دهی های خاص به خانواده ها در جهت رفاه حال آنان انجام می دهند، ولی عواقب ترافیكی خاص خود را به دنبال خواهد داشت در واقع هر چند به ظاهر تاثیرات مثبتی برای خانواده ها به همراه داشته است ولی در كنار آن ناراحتی های عصبی راهبندان ترافیك و ... را برای راننده های تاكسی وسایل نقلیه عمومی و در مجموع برای شهروندان به همراه داشته است. معمولا تولید این همه خودرو در ایران متناسب با رشد اقتصادی و توسعه زیر ساخت های لازم و مهم تر از همه فرهنگ صحیح استفاده از اتومبیل را به همراه نداشته است (اصطلاحا به این موضوع درجغرافیای زیستی پسخوراند مثبت گفته می شود ) آمار دقیقی در مورد تعداد اتومبیل های پاوه در دست نیست ولی آنچه را كه مشخص و نمایان است ورود بیش از 3000 اتومبیل به درون شهری با معابر كم عرض و فقدان برنامه های از پیش تعیین شده در جهت كم شدن بار ترافیك ، وجود راه بندانهای غیرقابل تحمل از ساعت های 10 صبح الی 12 و 4 عصر الی 5 و نیم بعدازظهر از محسوس ترین مشكلات افزایش اتومبیل در این شهر می باشد. بالاخره باید بپذیریم كه چنین وضعیتی برای پاوه به وجود آمده است. ما به عنوان یك شهروند چه وظیفه ای در قبال شهر خود داریم.
نظر به اینكه هر روزه و همراه با فصلهای بهار و تابستان تعداد اتومبیل های داخل شهر و روستاهای مجاور در حال فزونی بوده و نظر به فضای مناسب تاریخی،جغرافیایی و طبیعی این شهر در جهت جذب مسافر در فصلهای خاص موجب تشدید بیش از حد ترافیك خواهد شد. مسلما این روند افزایشی بدون توسعه دیگر بخشهای مورد نیاز همانند جاده مناسب،پاركینگ و... مشكلات جدی و غیر قابل حلی را به دنبال خواهد داشت در نتیجه لازم و ضروری است كه متولیان شهرداری و راهنمایی و رانندگی با همكاری مردم فهیم شهر به طور جدی اقدامات كاربردی و عملی، لازم به شرح ذیل را در سرلوحه كار خود قرار دهند.
1- بررسی جدی وضعیت ترافیك شهر با توجه به تعداد اتومبیل های موجود در سطح شهر و كل اتومبیل های شهرستان و همچنین توجه به مسافرت مهمانان در فصلهای مختلف
2- فرهنگ سازی لازم در بین صاحبان اتومبیل های شخصی و متقاعد كردن آنان مبنی بر استفاده بهینه و لازم از اتومبیل شخصی
3- ساماندهی وضعیت پاركینگ داخل شهر و مطرح كردن احداث پاركینگ های خصوصی و دولتی
4- فرهنگ سازی در راستای یك روز بدون اتومبیل در بین شهروندان در هر ماه
5- تسریع در احداث كوچه یا خیابان های ماشین رو كه قبلا در نظر گرفته شده و یا در دست مطالعه هستند و تسریع در تكمیل شدن جاده كمربندی
6- تهیه بروشور های لازم از طرف شهرداری و راهنمایی و رانندگی
7- متقاعد ساختن صاحبان خودروها مبنی بر نیاوردن و پارك نكردن اتومبیل های خود در مجاورت كسب و كار به سبب فاصله کم مناطق پیرامونی نسبت به مرکز
با توجه به محدود بودن عرض خیابانها و عدم وجود فرعی های لازم، و در كنار آن سرازیر شدن اتومبیل های بسیار زیاد به درون معابر، محدوده شهر و مهم تر از همه توصیه به رعایت حقوق شهروندانی است كه دارای اتومبیل شخصی نبوده و دوست دار محیطی آرام و عاری از دود، شلوغی خیابانها، و سرو صدای اتومبیلها بوده و خواهان زندگی آرام و به دور از مشكلات موجود در شهرهای این چنینی می باشند.
طرح این موضوع به معنای زیر سئوال بردن تكنولوژی و توسعه یافتگی نبوده،بلكه به عنوان یك اصل لازم و ضروری است كه با حفظ اصالت و ماهیت یك شهر و توصیه به حفظ فضاها و مجموعه كلی آنها كه ساختار یك شهر را می سازند ضمن در نظر داشتن و حفظ فاكتورهای فرهنگی و تاریخی با ساماندهی آنها و فرهنگ سازی لازم همانند کشورهای حاشیه دریای مدیترانه که با حفظ اصالت شهری خود و توجه مناسب به حفظ بناها و فضاهای انسان ساخته،تاریخی و طبیعی ضمن حفاظت از محیط زیست و حفظ بناهای گذشته خود در عین توسعه یافتگی و صنعتی بودن پذیرای بیشترین جهانگردان هم بوده و می باشند. (همانند ونیز ، ایتالیا،)
به خاطر می آورم آبهای پاك و زلال منشعب شده از سراب هولی به همراه باغات مثمر و میوه های متنوع و كوچه های تنگ و باریك شهر پاوه، روزگاری صفا و صمیمیت ، عشق و محبت را به همراه داشت. و امروزه متروكه و بی ارزش به حال خود رها و انگار هیچ كس از میان آنها گذر نكرده است، به یاد بازار سرپوشیده و دكانداران مخلص و با ایمان آن روزگار و فروش مایحتاج اولیه با عطر خاص بازارچه آن دور و زمانه،حمام های خزینه ای و حوض های ویژه با دستشوییهای خاص و ابداعی آن دوران، عمارت منحصر به فرد و سنگی، و یا به عبارتی ارگ آن دور وزمانه ،مساجد نه گانه وتاریخی شهر و روحانیون و مشایخ و اخلاص و باورهای خاص مردمان اهل طریقت شهر، صدای زنگوله قاطرهای پر از هیزم با برفهای سنگین زمستانی و دود آبی پشت بامها به همراه بخاریهای هیزمی كه گرمای حاصل از آن با غذاهای محلی فضای خانه های تو در تو وایوان دار و محله های موجود در آن دور و زمان كه هر كدام نقش و جایگاه خاص خود را داشتند.
بازی های كودكان و نوجوانان و پریدن آنان از پشت بامها بر روی برفهای چند متری درون كوچه ها و تونلهای برفی به همراه دهها ویژگی دیگر، فضای جغرافیایی شهر گذشته نه چندان دور پاوه را تداعی می كند البته این یادآوریها برای كسانی است كه به سرزمین مادری خود عشق می ورزند و سنگ سنگ خانه ها و دیمكهای موجود در بدنه خانه های سنگی قدیمی برایشان معنی دار و تداعی كننده خاطرات كودكی و نوجوانی آنها ست. در آن روزگاران خبری از نازك شدن لایه ازن،ال نینو یا به عبارتی ( بی نظمی آب و هوایی) خشكسالی، آفت درختان ، كم شدن سر درختی، سرمایه غیر قابل تحمل،جیره بندی آب،چربی خون و كلسترول، دهها نوع تغییرات انسان ساخته و محیطی ومهم تر از همه ترافیك و در هم تنیدگی اتومبیل ها وصف كشیدن برای سوار شدن در مسافات های چند صد متری خبری نبود.
امروزه فاكتورهای زیادی برای توسعه یافتگی كشورها بیان ، و برای هر كدام دلایل مختلفی از نظر درجه اهمیت بیان می گردد در این میان احداث راه و جاده های مختلف را می توان زمینه ساز توسعه عمران و آبادانی به حساب آورد چرا كه به واسطه آن می توان به راحتی به مناطق دیگر و قابل سكونت دسترسی پیدا كرد و خدمات رسانی به ساكنین آن امكان پذیر خواهد شد. احداث جاده اصلی پاوه به نوسود به اوایل دهه 1313 بر می گردد در واقع اولین كاركرد و نقش اساسی این راه نظامی و سپس خدماتی بوده است.
رفت و آمدهای ضروری وبه عبارتی گذر ساكنین این دیار از پاوه به سنندج با پای پیاده و بعدها از پاوه به كرمانشاه جهت انجام كارهای روزمره با اتراق و بیتوته در قهوه خانه روستای بنچله در پایین تر از گردنه پلنگانه (قله پالنگانه) در دوراهی جوانرود زمانبر بوده است در هفته یك وسیله نقلیه جابه جایی مسافر به شهرستان را انجام می داده است.
در دهه های چهل دو دستگاه اتوبوس با ویژگیهای خاص آن دوران جابه جاییها را از پاوه به كرمانشاه بر عهده گرفتند و به مرور زمان اتومبیل های آهو بیابان لندرور، بنزهای قدیمی ، مینی بوس، و دیگر ماشین های هندلی وارد عرصه حمل و نقل این شهرستان گردیدند.
بعدها با آسفالت جاده قدیمی پاوه به كرمانشاه و نیازهای هر چه بیشتر انسان به تبادلات بین شهری و روستایی وتوسعه راههای روستایی و ورود اتومبیل های پیكان و ژیان و مهم تر از همه تویوتاهای دو كابینه حال حاضر ژاپنی وضعیت آمد و رفت به خصوص در اطراف شهر و بین روستایی را متحول و دگرگون ساخت.
از دهه 60 به بعد تعداد اتومبیل های شخصی،اداری و تاكسی ها روند افزایشی داشته ولی هیچ گاه انتظار افزایش آنها تا این حجم وجود نداشت. این روند به مرور افزایش یافته ولی تا سال 84 مشكل خاصی در زمینه ترافیك و راه بندان احساس نمی شد هر چند كه افزایش جمعیت شهری پاوه متناسب با رشد طبیعی و هم سو با شهرهای بزرگ بوده و از رشد طبیعی قابل قبول و منطقی برخوردار بوده است برای مثال شهر پاوه در سال 1355 با جمعیتی قریب به 5000 نفر هم اكنون به 21000 نفر جمعیت رسیده است.
افزایش اتومبیل های شخصی شهرستان و به تبع آن شهر پاوه به واسطه بهبود وضعیت معیشتی به وجود آمده از اواخر دهه 70 با تبادلات اقتصادی آشكار و پنهان با كشور همجوار عراق بوده و همچنین با بهبود نسبی وضعیت حقوق بگیران آغاز و با تغییرات همه جانبه در نوع و نمای ساختمانها و تغییرات اساسی درفضای شهری و مهم تر از همه سرازیر شدن اتومبیل های مدل بالای داخلی از شركتهای ایران خودرو و سایپا به درون شهر تغییرات انكار ناپذیری در وضعیت ترافیكی شهر به وجود آمد. هر چند كه اتومبیل های شخصی سرویس دهی های خاص به خانواده ها در جهت رفاه حال آنان انجام می دهند، ولی عواقب ترافیكی خاص خود را به دنبال خواهد داشت در واقع هر چند به ظاهر تاثیرات مثبتی برای خانواده ها به همراه داشته است ولی در كنار آن ناراحتی های عصبی راهبندان ترافیك و ... را برای راننده های تاكسی وسایل نقلیه عمومی و در مجموع برای شهروندان به همراه داشته است. معمولا تولید این همه خودرو در ایران متناسب با رشد اقتصادی و توسعه زیر ساخت های لازم و مهم تر از همه فرهنگ صحیح استفاده از اتومبیل را به همراه نداشته است (اصطلاحا به این موضوع درجغرافیای زیستی پسخوراند مثبت گفته می شود ) آمار دقیقی در مورد تعداد اتومبیل های پاوه در دست نیست ولی آنچه را كه مشخص و نمایان است ورود بیش از 3000 اتومبیل به درون شهری با معابر كم عرض و فقدان برنامه های از پیش تعیین شده در جهت كم شدن بار ترافیك ، وجود راه بندانهای غیرقابل تحمل از ساعت های 10 صبح الی 12 و 4 عصر الی 5 و نیم بعدازظهر از محسوس ترین مشكلات افزایش اتومبیل در این شهر می باشد. بالاخره باید بپذیریم كه چنین وضعیتی برای پاوه به وجود آمده است. ما به عنوان یك شهروند چه وظیفه ای در قبال شهر خود داریم.
نظر به اینكه هر روزه و همراه با فصلهای بهار و تابستان تعداد اتومبیل های داخل شهر و روستاهای مجاور در حال فزونی بوده و نظر به فضای مناسب تاریخی،جغرافیایی و طبیعی این شهر در جهت جذب مسافر در فصلهای خاص موجب تشدید بیش از حد ترافیك خواهد شد. مسلما این روند افزایشی بدون توسعه دیگر بخشهای مورد نیاز همانند جاده مناسب،پاركینگ و... مشكلات جدی و غیر قابل حلی را به دنبال خواهد داشت در نتیجه لازم و ضروری است كه متولیان شهرداری و راهنمایی و رانندگی با همكاری مردم فهیم شهر به طور جدی اقدامات كاربردی و عملی، لازم به شرح ذیل را در سرلوحه كار خود قرار دهند.
1- بررسی جدی وضعیت ترافیك شهر با توجه به تعداد اتومبیل های موجود در سطح شهر و كل اتومبیل های شهرستان و همچنین توجه به مسافرت مهمانان در فصلهای مختلف
2- فرهنگ سازی لازم در بین صاحبان اتومبیل های شخصی و متقاعد كردن آنان مبنی بر استفاده بهینه و لازم از اتومبیل شخصی
3- ساماندهی وضعیت پاركینگ داخل شهر و مطرح كردن احداث پاركینگ های خصوصی و دولتی
4- فرهنگ سازی در راستای یك روز بدون اتومبیل در بین شهروندان در هر ماه
5- تسریع در احداث كوچه یا خیابان های ماشین رو كه قبلا در نظر گرفته شده و یا در دست مطالعه هستند و تسریع در تكمیل شدن جاده كمربندی
6- تهیه بروشور های لازم از طرف شهرداری و راهنمایی و رانندگی
7- متقاعد ساختن صاحبان خودروها مبنی بر نیاوردن و پارك نكردن اتومبیل های خود در مجاورت كسب و كار به سبب فاصله کم مناطق پیرامونی نسبت به مرکز
+ نوشته شده در ساعت توسط محمد غریب معاذی نژ اد
|
معاذی نژاد محمد غریب ..بازنشسته فرهنگی سالیانی دور معلم این دیار یعنی شهرستان پاوه بوده ام