انتقاد کردن  وحس منتقد بودن در همه امور  امریست ستودنی چرا که  موجب  رشد و اصلاح افراد  وجامعه  خواهد شد وقبول وضعیت موجود یعنی محافظه کار وکنار آمدن با وضعیت موجود . .از هر کسی که سوال می کنی به هر نحو منتقد است، از همه چیز  از دور بر یها وجامعه ودنیای سیاست واقتصاد و خانواده وزن وبچه ،  وشغل وگرانی وفقدان عمران و............ .هرچه را که دلت بخواهد انتقاد می کنند . در واقع انتقاد فی النفسه امرییست پسنیده در جهت اصلاح امور به شرطی که نیتی خالصانه در وجود آدمی باشد وهدفش اصلاح  ونیتش مقاصد اقتصادی وکسب در آمد وگرفتن زیر سبیلی نباشد . تعدا د زیادی از منتقدین  وقتی که مسئو لیتی را می پذیرند .چون ساز وکار وتوانمندی وپتانسیل انجام کار را ندارند ویا اینکه امکان از دست دان پست خود را می دهند  .سکوت می کند وتوجیهات را پشت سرهم تکرار می کند .اما به محض اینکه مسئولیت ازآنها  صلب می شود وناتوانی یشان بیرون می افتد بازهم آرام آرام شروع به انتقاد می کنند وجزئی از اوپزسیون می شوند  غافل از اینکه از دستشان  هیچ بر نیامده است چرا که علم وسواد انجام آنکار در وجود مبارکشان  نبوده است .به قول قدیمیهاکه گفته اند  رحمت بر کفن دزد قبلی . یعنی بعضیها فقط عادت کرده اند که  انتقاد  کنند .هر چند که امروزه شخصیت وپرستیژ آدمی به وجود انتقاد است ودر مراسم ها زبانزد باشند .در مراسمات در میز های جلوی بنشیند ونشستن در میزهای عقب برایش کسر شان است .بیاییم صاف وصادقانه هر چه که از دستمان بر میایید برای شهر مان انجام دهیم بدون هیچگونه توقع وچشمداشتی .زمان دارد به آرامی می گذرد تاچشم به هم بزنیم دنیا از دست رفته است ویا اگر مسئولیتی را داریم به خاطر وجدان و اعتقادات کار را برای پاداش دنیوی وظاهر سازی انجام ندهیم ..صادقانه نیت هایمان را پاک کرده وهدفمان فقط توسعه وعمران شهرمان باشد چرا که شهر محل زندگی همه ماست وفرد خاصی از ان خدمات بهره نمی گیرد . همچنین در جهت ارتقای فرهنگ شهر وشهروندی  هر چه از دستمان بر می آید انجام دهیم  .نقل است می گویند در زمان حکومت( سان )در دهه های 20 عده ای که برای تحصن به کرمانشاه می روند هم قسم می شوند بجز منفعت شهر پاوه  منفعت شخصی مد نظر نباشد در غیر اینصورت ............ .