تصویری از  دهه های چهل

دانش آموزان یکی از روستا های روانسر  بنام خرم آباد علیا    .مدرسه پنج پایه با   33دانش آموز ،
 معلم این روستا  پدرم به عنوان معلم های قدیمی ودانشسرا رفته آنزمان می باشد
   نفر دوم نشسته  از سمت راست عکس خودم
.  عکاس  پدرم  به عنوان اولین معلم این روستا با یک دوربین بسیار ساده و قدیمی در سال  1343
مظلومیت تصویر  ، خود گویای واقعیت های  اجتماعی و اقتصادی وفرهنگی وسیاسی  روزگاران گذشته است روزگارانی که فقر حرف اول را می زد .هر چند که دل مشغولی های امروزی وجود نداشت .کشور از بعد در آمد اقتصادی هنوز در اول راه است  .حتی اصطلاحات ارضی هم نتوانسته وضعیت معیشتی روستاییان را بهبود بخشد .زمین های مرغوب ،مسطح ،و بر آب در اختیار مالکان وخرده مالکان  گذاشته شده  وزمین های حاشیه ای ودیمی  ودور افتاده در جریان این روند سیاسی به کشاورز وزارع رسیده است  ،اقتصاد در واقع دست به دهان است ومازادی برای فروش  به هیچ عنوان وجود ندارد  دوران اربایب ورعیتی است .لباس وپوشش روستاییان خود گویای این  واقعیت است وحتی معلم وخانواده هایشان  هم از این امر مستثنی نیستند .هنوز نفت به عنوان تنها منبع در آمد اقتصادی کشور نتوانسته سهم خود را در شکوفایی اقتصادی  ایفا نماید  .مدارس یادبود آنزمان هنوز احداث نشده ونمای گلی  مدرسه  در پشت عکس نمایان است ،ولی شوق مردم در جهت کسب علم ودانش وپیشبرد فرهنگی در چهره دانش اموزان به چشم می خورد