پدرم به عنوان مهمترین تاثیر گذار ومشوقم در انجام امور  معلمی در دور افتاده ترین روستاهای ثلاث وباباجانی انهم در دهه 60 که هیچ امکانات رفاهی وجود نداشت بود ، و با  ذکر خاطرات دوران معلمیش مرا در انجام  امور صادقانه معلمیم مصمم ودلگرم تر  می ساخت او  متولد 1312 شهر پاوه ودر یک خانواده اصیل ومتدین به دنیا آمد ، پدرش ملا حامد شخصیتی شناخته شده در پاوه  وپدر بزرگش( شیخ محمد) از بنیانگذار طریقت قادری در شهر پاوه می باشد ، همانند بیشتر مناطق تا سالهای  1310مدرسه ای بصورت رسمی در این  شهر  وجود نداشته ولی، علما وشعراو ادیبان زیادی در سایه مسحد وجحره ها ی وابسته به آن سواد خواندن ونوشتن را فرا گرفته اند  بدون اغراق باید گفت پاوه با مساجد نه گانه خود  به عنوان یک قطب دینی با حوضه نفوذ گسترده خود بیشترین تحصیل کرده ها ازمیان زنان ومردان را  در کل مجموعه هورامان ومناطق مجاور  را تحویل جامعه خود داده است (نمونه بارز آن تعداد بازنشستگان فرهنگی وغیر فرهنگی این شهرستان وسن وسال آنها  درمقایسه با مناطق  مجاور  خود گویای این حقیقت می باشد )  پدرم اولین فرزند خانواده خود بوده  ومسلما بیشترین مشکلات ومشقت های دوران خود را به دوش کشیده تا توانسته  زندگی خود وخانواده اش را بچرخاند،  در واقع ممر زندگی در آن دوران  روی محور محصولات باغی ، وزراعی بوده  ویا کارهای بسیار ابتدایی وابداعی  دوران خود ، او مدتی به عنوان حسابرسی یکی از دکانداران معتبر پاوه مشغول بکار می شوند  وسپس در این اثنا کلاس ششم ابتدایی را گرفته ودر  فاصله سالهای 36  به دانشسرای مقدماتی شاه آبادغرب  راه پیدا میکند  دانشسرای شاه آباد یک مرکز مهم تعلیم وتربیت انزمان از استان کردستان تا کرمانشاه به شمار رفته وبیشتر معلمین حوضه بزرگ اورامانات از آنجا فارغ التحصیل گشته ودر واقع معلمین آن  دوران از نقطه نظر میزان سواد ونگارش و ادبیات بدون اغراق بالاتر از لیسانس امروزی بشمار می آمدند . بالاخره در  سال 1337 فارغ التحصیل  وبه سمت اموزگاری منصوب می گردد . اولین سالهای آموزگاری را در  قصبچه باینگان به صورت مدیر وآموزگار وچند پایه به مدت 4 سال گذرانده وخاطرات خوشی از آن سالهارا همیشه خاطر نشان میساختند ونگارنده هم به عنوان فرزند سوم ایشان در سال 40 در همان  جا متولد شده ام . سپس به روانسر وروستای خرم آم آباد علیا منتقل و مدت 4سال هم در ان روستا  مشغول وسپس به روستای بنچله  منتقل و آخرین روستای محل خدمت پدرم منصور آقایی  وقشلاق بوده  به مدت دوسال  که تا کلاس دوم ابتدایی نزد پدرم در همان روستا تحصیل وسپس در سال 1348 به پاوه منتقل  ودر سمت های معلمی ومتصدی دفتری مشغول وبیشتر خدمت خود را به عنوان دفتر دار در دبیرستانهای قبل از انقلاب پاوه  خدمت نمود  و سرانجام  با ادامه تحصیل به عنوان معلم قران مدارس راهنمایی  پاوه بعد از انقلاب منصوب گردیدند  و هنوز خستگی تدریس ومعلمی در روستاهای دور افتاده  از تنش در نرفته بود ، که متاسفانه  در بمباران  وحشیانه   عراق به  شهر پاوه در خرداد 64 به شدت مجروح وپس از سالها رنج وزحمت وکشیدن دردهای بسیار سخت وطاقت فرسا وآن  هم به مدت نه ماه بر روی یک تخت بیمارستانی بستری بودند ونهایتا  با صبر وحوصله خاص خود در مرداد 1389 دار فانی را وداع گفتند.. 
                                                           عکسهایی از د هه های ۳۰و۴۰