هه رچی  دیت  وه چم شی وه سه فه ردا

                               هه ر  چی  مه وینی  ها نه  گوزر دا

 که س  حالی  نه بی  وه  هیچ   نه فا مدا

                         ئه و  په ی  چیش  ویه رد   ئید  په ی  چیش  ئا ما


نظر به اینکه این وبلاگ در راستای جغرافیا ومفاهیم جغرافیایی بوده ، لذا تفسیر وبررسی این شعر را با دید جغرافیایی ونقطه نظرهای مر بوط به زیر شاخه های مختلف جغرافیا مورد بررسی  قرار می   دهم  .در مبجث علم  ژئو مرفولوزی ( یا شناسایی فرم وقیافه زمین ) که شاخه ای از علم جغرافیا ی طبیعی است بحث بدین منوال است که  خشکیها ونا همواریهای زمین وهر آنچه را که خارج از دریاست   تحت تاثیر عوامل مختلف در حال دگرگونی وفرسایش ونهایتا نابودی وتغییر شکل  است .بدین صورت که پدیده های موجود بر روی کره خاکی به نحوی تغییر شکل  یافته ودر واقع در معرض فرسایش های فیزیکی وشیمایی قرار   دارند .پویایی وحالت تحرک در درون زمین تحت عنوان فرایند های مرفوتکتونیک( همانند لرزشهای زمین  وگسل ،کوهزایی )  وفرایندهای بیرونی تحت عنوان مرفوکلیماتیک ( یعنی عواملی که تحت تاثیر اقلیم  یا آب وهوا تغییر شکل می یابند ) همگی  به نحوی در کارند تا این کره خاکی را دگرگون سازند .به قول ژئو مرفولوژیستها اگر با بر خاسته های پوسته ای(منظور بالا آمدنهای زمین یا کوهزایی ) توسط عوامل سایش وفرسایش(همانند بارش ویخبندان وگرما وسرما وباد )   مقابله نمی شد امروزه در جای جای دنیا با کوههای عظیم وبزرگی مرتفع تر از کوههای کنونی مواجه بودیم.

مولوی تایجوزی  یا تاوگوزی  به عنوان شاعری بر جسته با اشعار هورامی خود همین موضوع جغرافیایی ومهم تر از همه دینی وعقیدتی  را در بیت اول این شعر این گونه بیان می کنند که هر چه را می بینیم مرتبا در حال گذار وسفر وتغییر ودگروگونی  بوده وپویایی وتحرک واستمرار لازمه این دنیا بوده  .و  عدم حالت سکون را در این دنیا به خوبی بیان می فرمایند 

                                کردستان عراق ،سرشاته ، محدوده مزار مولوی

برداشت عکس دوران معلمی وگردشهای علمی به منطقه مره خیل ودروله  ا نتهای رود سیروان  سال 82