حوض گنج گه. در تقاطع پاوه وروستاهای دشه نوریاب وگلال
تعدادی از افراد معتقدند .اگردرزمینه های تاریخی یک مکان اسناد مستدلی وجود ندارد باید همچنان دست روی دست گذاشت ومنطقه را رها کرد وبه مناطق و جا هایی اهمیت دهیم که آثار باستانی وسند های واضح وآشکار ی در دسترس است پرداخت .ودر واقع فقط به دنبال رفرنس ومرجع میگردند این درحالیست در کشورهایی که هیچ بیشینه تاریخی وآثار قابل توجهی وجود ندارد مثلا کلاه خود ویا پوتین یک سرباز را در جنگ معاصر با دور بر خود را در موزه ها یشان طوری به نمایش گذاشته اند از هزاران اثر تاریخی هم تماشاگر پیدا کرده اند
. در این میان هورامان به سبب جغرافیای وجودیش وعدم زمینهای دشتی ومسطح وقرار نگرفتن بر مسیر وراه های اصلی و شناخته شده ایران وهم چنین دور بودن از مراکز مهم سیاسی وتصمیم.گیری . در نتیجه همانند دیگر نقاط ایران آثار قابل توجهی در آن دیده نمیشود
. آیا این انصاف است مثلا چون فلان سفرنانه نویس در گذشته از اینجا گذر نکرده واسم خاصی از آن ذکر نکرده د در نتیجه از ابعاد فرهنگی وتاریخی وتوریسم بی اهمیت تلقیمی گردد.ولی از دیدگاه این وبلاگ .سنگ سنگ این دیار وعقاید وباورها ی زنان ومردانش بوی قدمت وتاریخ داده وخود چشم انداز های فرهنگی وطبیعی این دیار به عنوان بهترین آثار خود نمایی ودر کمتر جایی دیده می شوند
معرفی یک اثر انسانی بر دل طبیعت/ اگر چه از بعد معماری وساخت وتوانمندیهای لازم قابل مقایسه با دیگر نقاط نمی باشد و اسناد قابل توجهی درمورد آن وجود ندارد ولی بنا به گفته های مردم کهنسال واطلاعات، سینه به سینه، این حوض بی آب ، که بر روی خط الراس یک بلندی تپه ماهور وار ودر نز دیکیهای روستای دشه این اثر دیده می شود . احداث وشکل گیری این حوض نسبتا بزرگ در جهت تامین آب شرب یک دسته نظامی ویا تامین آب دیده بانی این محل وموقغیت سوق الجیشی خاص بوده است .استقرار این چنین مکانی بر روی بلندی درحد فاصل روستای دشه وگلال وروردی پاوه درجهت حفظ وحمایت از یک موقعیت محلی در گذشته بوده است هرچند این حوض در یک منطقه بین راهی ودر آب وهوایی خشک قرار داشته اما با شگرد خاص وبا به شیوه های نوظهور آب بالا دست را به این طرف دره وخط الراس قله انتقال داده اند. عکس به هنگام گردش علمی دبیران تاریخ وعلوم اجتماعی وجغرافیا در سال88 گرفته شده است .اگر دوستان عزیز اطلاعات صحیح تری در این رابطه دارند .درجهت اصلاح این مطلب لطفا ما را درجریان قرار دهند .
......
معاذی نژاد محمد غریب ..بازنشسته فرهنگی سالیانی دور معلم این دیار یعنی شهرستان پاوه بوده ام