جغرافیا وفرهنگ پاوه

کسانی که جهت بازدید از این محدوده فرهنگی ومذهبی  به  پیر شالیار  می روند . رخنمونی از لاشه یک سنگ  آهکی را مشاهده می کنند که مورد احترام و تقدس بوده و گفته می شود   که هر چه از لایه رویی سنگ کنده شده وازآن با هر وسیله ای   برداشته شود  .از حجم ومحتوای  سنگ چیزی کم نمی شود ( به عبارت دیگر سالیان سال است که سنگ بر سر جای خود قرار گرفته وثابت مانده  وهر چقدر از سنگ شکسته می شود  دوباره سنگ بر سر جای خود است

ضمن احترام به همه باورها واندیشه های خاص در این باره .باید گفت به دلیل بازدید های نسبتا زیاد ومراسم های خاص در این محدوده   تردد وآمد وشد های انسانی اطراف این سنگ بر آمده  نسبتا زیاد بوده  ،و بر این اساس  مرتبا فرسایش خاک  اطراف سنگ صورت گرفته وخاک به این طرف وانطرف جابجا شده  وبه صورت آرام و پنهان لاشه  سنگ  هر چه بیشتر  ،بیرون افتاده و بر اساس فرسایش صورت گرفته  خاک کنا ره های سنگ مرتبا خالی می گردد و تصور بر این می شود که سنگ همانند پدیده خاص  (گنبد نمکی  در مناطق بیابا نی به دلیل فشار هر چه بیشتر وخاصیت حرکت های درونی خود )  بالا می آیدوچیزی از آن کاسته نمی شود