شهر پاوه به باغات وفضای سبز نسبتا بزرگ خود مشهور می باشد .از نظر چشم انداز هر آنچه را که بیشتر خود نمایی کرده وبه چشم می آید باغات آن می باشند .به تناسب شیب وموقعیت های مختلف خاک وبسترهای مختلفی دیده می شود بعضی از نقاط این شهر دارای بهترین باغات از نظر نوع ثمر ومحصولات باغی می باشد دقیقا در حاشیه همین سنگهایی که مورد بحث می باشد بهترین خاک سیاه با افق های کامل وعمق زیاد دیده می شود ودر قسمتهای  جنوبی  تر آن سنگهایی با این ویژگی در آن انباشت شده اند امر مسلم این است که این قطعه سنگهای مدور کوچک(پودنگ)با فرم وشکل یکنواخت که در این مسیر مشخص یعنی در پایین دست شهر  ، راه عمومی باخه میوان  پاوه بصورت متمرکز ویکجا جمع شده اند ، مر بوط به دوران های  قبل ازشکل گیری  انسان می باشند .که همان دوره  کواتر نر مر بوط به دوران چهارم زمین شناسی یا اواخر سنو زوئیک  می باشند .که به دوران فرسایش معروف بوده وفرم وشکل زمین به مرور زمان  تغییر شکل پیدا نموده است در این فرایند به  آرامی دامنه ها شکل گرفته،  آبراهه ها تشکیل ،و  زمین های هموار در پایین دستها با انباشت رسوبات بالا دست توسط آبهای جاری پر  وروی هم انباشت می گردند.  اگر به گوشه وکنار این شهرستان ویا دیگر جا ها با تعمق  کوهپایه ها ودرون دره ها را دیده باشیم سنگها ی مختلف با ابعاد بزرگ وکوچک را مشاهده می نماییم  راه باغات دوریسان .باغات بزرگ روستای شمشیر. دره های گوشه وکنار شهر پاوه ، که یا توسط نیروی جاذبه  به پایین دست افتاد ه اند ویا توسط نفوذ آب به درون شکاف وخلل وفرج سنگها ویخ بستن قطعه سنگهای بزرگ، باعث انهدام لاشه اصلی شده ونهایتا قطعه هایی از سنگ های بزرگ وکوچک به پایین دست  هدایت شده اند ، اما این قطعه سنگها ی موجود که در شکل دیده می شوند .نشان از مسیر ی نسبتا طولانی ویا غطیدن مداوم داشته تا زاویه آنها از بین رفته وبه صورت مدور در آمده اند .همچنین تجمع این قطعه  سنگها در پایین دست شهر،  نشان از مسیر مسیله یا سیلگاه بوده که سنگها ی فوق طی سالیان متمادی به این شکل در آمده اند ویا .فرم دیگر که ما از آن اطلاعی نداریم .............